بهداشت و تغذیه
29 آذر 1395
Show all

    ارتودنسی نامرئی

image1
در این روش از پلاک های شفاف در جهت ردیف کردن دندان ها استفاده می شود که آن نیز در موارد بسیار محدود و نامرتبی های بسیار کم و با صلاحدید متخصص ارتودنسی انجام می گیرد و نیاز به مراجعات 2 هفته یک بار و تعویض پلاک در هر جلسه دارد. این پلاک ها اختصاصی برای هر بیمار ساخته میشود. برای ساخت آن ابتدا از دهان بیمار قالبی گرفته میشود و به آزمایشگاه ارسال میشود. با استفاده از تکنولوژی دیجیتالی پلاک شفاف طراحی شده و برای متخصص ارتودنسی فرستاده میشود. تعدادی پلاک متحرک به بیمار تحویل داده می شود و بیمار موظف است به شکل دوره های چند هفته ای از این پلاکها استفاده کند.این پلاکها وقتی در روی دندانها قرار داده می شوند به دلیل ساختار پلاستیک شفاف آن ، نامرئی می باشند. با استفاده از الاینر شفاف به مرور زمان دندانها به موقعیت ایده آلی که برای آنها در نظر گرفته شده، حرکت میکنند. این سیستم مزایا و معایب متعددی دارد.
هزینه ی این سیستم درمانی در حال حاضر بسیار بالابوده و همچنین نیازمند همکاری کامل بیمار می باشد چون پلاک شفاف و متحرک می باشد امکان گم شدن آن وجوددارد و همچنین نیازمند به رعایت دقیق دستورات متخصص است به طوری که برای حرکت موثر دندان ها به موقعیت مطلوب بایستی حداقل 22 ساعت در شبانه روز استفاده شود. در صورت بروز مشکلات و عدم همکاری نیاز به قالب گیری مجدد است که هزینه درمان و زمان آن را افزایش می دهد.
همچنین این سیستم دارای محدودیت از جهت درمان است چرخش دندانها و برخی اشکال بی نظمی دندان ممکن است با ارتودنسی نا مرئی درمان نشوند. مشکلات پیچیده ارتودنسی را که با براکتهای فلزی مرسوم میتوان درمان کرد، با این روش نمیتوان اصلاح نمود.
مزایا: ازجمله مهمترین مزایا زیبایی است. پلاک ها به سختی در دهان دیده میشود و هنگامی که صحبت میکنید یا میخندید، معمولا کسی متوجه آن نمیشود .هم چنین به دلیل متحرک بودن، تقریبا محدودیتی از جهت نوع تغذیه وجود ندارد و رعایت بهداشت هم ساده تر و موثر تر انجام می شود بنابراین امکان بروز پوسیدگی های دندانی کمتر است.

سیستم Self ligate یا Damon(براکت های درپوش دار)

image2

در این سیستم براکت ها قابلیت باز و بسته شدن به صورت کشویی دارند و نیازی به استفاده از کش ها در براکت های معمول برای نگه داشتن سیم ارتودنسی نیست.، در نتیجه کنترل پلاک میکروبی و رعایت بهداشت ساده تر شده و معضل تغییر رنگ کش ها رفع شده است
این سیستم سازگاری بیشتری با سیستم استخوانی و عضلات فک و صورت دارد. دلیل این امر نیروهای بسیار ملایمی است که به دندانها اعمال می گردد. در واقع دندان ها به صورت بسیار شل به سیم متصل باشند و آزادی حرکت بیشتری در ضمن درمان های ارتودنسی دارند.
در مورد مزایای درمان با سیستم سلف لیگیت ادعا شده که این درمان باعث عدم نیاز به درآوردن دندانها ، کاهش طول درمان ، افزایش فاصله بین ویزیت های بیمار ، کاهش درد بیمار می شود. ولی باید گفت که این موارد بسته به نوع و شدت ناهنجاری و همچنین تفاوت در فاکتور های بیولوژیکی از فردی به فرد دیگر متغیر است و عامل تعیین کننده تشخیص متخصص می باشد البته باید پذیرفت که ویژگیهای این سیستم در حد یک ابزار کمکی، سبب تسهیل درمان و همچنین اتمام سریع درمان بیمارانی می شود که ردیف نمودن دندانهای آنها به تشخیص درمانگر قرار است بدون کشیدن دندان صورت گیرد. در مورد ادعای کاهش میزان درد ارتودنسی با استفاده از سیستم Damon باید افزود که اصولا ارتودنسی تنها در یکی دو روز اول درمان آن هم در مورد برخی بیماران با درد و ناراحتی جزئی همراه است بنابراین تفاوت چشمگیری در مقدار درد با استفاده از این سیستم و براکت های معمولی وجود ندارد

TAD یا مینی اسکرو

image3

از تکنیک های جدید در ارتودنسی TAD می باشد که از معروفترین انواع انها مینی اسکرو Miniscrew یا پیچ های کوچک داخل فکی می باشد که این تکنیک تحول بزرگی را در درمان برخی از ناهنجاری های فکی-صورتی سبب شده است. به گونه ای که در گذشته نه چندان دور درمان بعضی از ناهنجاری های فکی-صورتی توسط ارتودنسی به همراه جراحی انجام می شد ولی با ورود مینی اسکرو به عرصه ارتودنسی انواع متنوعی از حرکات دندانی امکان پذیر شده که با استفاده از انها در سن مناسب می توان این دسته از ناهنجاری ها را بدون جراحی و فقط با ارتودنسی درمان نمود.
مینی اسکروها قطعات کوچک فلزی هستند که در قالب پیچ های جراحی کوچکی به طور موقت داخل استخوان فک و لثه قرار داده می شوند. این یک جراحی نسبتا کوچک است. ما می دانیم که برای هر عملی عکس العملی برابر و مخالف آن وجود دارد. در دهان وقتی که ما بین دندانها کش قرار می دهیم و یا برای حرکت دندان های کوچکتر از دندان های بزرگتر تکیه گاه (انکوریج) میگیریم هر دو تمایل به حرکت دارند .اما با استفاده از این پیچ های کوچک ، تکیه گاه تقویت شده و از استخوان تکیه گاه می گیریم که این باعث می شود از حرکات نا خواسته ی سایر دندان ها که نیازی به جابه جایی انها نیست جلوگیری شود . پس مینی اسکرو ها در شرایطی مورد استفاده قرار می گیرد که برای حرکت دادن دندان به یک تکیه گاه قوی نیاز باشد. مینی اسکرو همچنین در بیمارانی استفاده می شود که برخی دندانهای دائمی را ندارند. مینی اسکروها منجر به نتایج قابل پیش بینی می شوند. آنها با ارتودنتیست اجازه می دهند دندانها را در جهاتی حرکت دهند که تنها ابزارهای روی دندانها قادر نیستندو هم چنین طول درمان را کنترل می کنند.
قرار دادن مینی اسکرو در دهان بسیار ساده می باشد و متخصص ارتودنسی یا جراح لثه می تواند در مطب و تحت بی حسی موضعی آن را در محل مورد نیاز قرار داد. جنس مینی اسکرو از تیتانیوم می باشد و بدن به خوبی آن را می پذیرد برداشتن مینی اسکرو از داخل دهان بسیار ساده و بدون درد می باشد.

image4 image5

معرفی براکت های سرامیکی:

براکت های سرامیکی که در اصطلاح براکت های بی رنگ، شفاف یا شیشه ای هم نامیده می شوند از مواد کامپوزیتی همرنگ دندان تهیه می شوند. بیماران بزرگسال تمایل بیشتر به انتخاب این براکت ها دارند زیرا بسیار شبیه دندان بوده و حتی از فاصله یک متری هم قابل تشخیص روی دندانها نیستند.در این روش درمانی ، از براکت های سرامیکی (شیشه ای Ceramic brackets ) یا از براکت های کامپوزیتی(Composite brackets) به جای براکت های فلزی رایج استفاده می شود و بقیه مراحل و روش های درمانی هیچ تفاوتی با روش های معمول ندارد . در این روش سیم ارتودنسی که از بین براکت های سرامیکی گذرانده می شود ، دیده می شود و در صورت تمایل بیمار می توان از سیم های روکش دار سفید رنگ و همرنگ دندان استفاده کرد البته بعد از چند روز روکش سیم ها از بین می رود . براکت های هم رنگ انتخاب بیمارانی است که به دنبال براکت هایی با جلب توجه کمتر هستند . این براکت ها همرنگ دندان می باشند . در این روش چون براکت ها بر سطح خارجی دندانها چسبانده می شوند ، از فاصله بسیار نزدیک قابل رویت می باشند ولی در فعالیت های روزمره بیماران کمتر دیده می شوند و بیماران از نظر دیده شدن درمان ارتودنسی با این روش ابراز رضایت می کنند . همچنین باید دانست که حرکت دندانها در این روش نسبت به براکت های فلزی کندتر است ، در نتیجه درمان طولانی تر می شود.

مقایسه براکت های سرامیکی با براکت های فلزی:
• شکننده بودن
همه می دانند که سرامیک درتهیه ظروف آشپزخانه مورد استفاده قرار می گیرد و در سختی و شکنندگی شبیه شیشه است. از اینرو براکت های سرامیکی نسبت به براکت های فلزی در برابر شوک و نیروها کمتر تحمل دارند و به راحتی می توانند تحت ضربه بشکنند یا لب پر شوند. هنگامی که می شکنند لبه های تیز ممکن است لب شما را آزرده کند.
• بزرگتر بودن
از آنجا که براکت های سرامیکی نسبت به براکت های فلزی ضعیف تر و شکننده تر هستند، طراحی اندکی بزرگتر و حجیم تر دارند تا بهتر نیروها را تحمل کنند. به علاوه، براکت های سرامیکی قدری زبرتر و تیزتر نیز هستند، البته به تدریج شما پس از چند روز به آن عادت می کنید
• درمان مختصری طولانی تر
براکت های سرامیکی نسبت به براکت های فلزی اصطکاک بیشتری برای حرکت وایر ارتودنسی نشان می دهند از اینرو مدت زمان و زحمت نسبتا” بیشتری برای درمان با آنها لازم است. هرچند برخی از براکت های سرامیکی به منظور رفع این معضل از اسلات فلزی بهره می گیرند.
به علاوه، به منظور کاهش ریسک شکستن براکت های سرامیکی ممکن است ارتودنتیست تصمیم بگیرد در مراحلی از درمان نیروی کمتری اعمال کند. از اینرو دندانها کندتر حرکت نموده و طول درمان ممکن است از این حیث نیز اندکی افزایش یابد
• گرانتر بودن
ارتودنتیست ها در حدود ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار برای بکارگیری براکت های سرامیکی نسبت به براکت های فلزی دو فک بیشتر هزینه دریافت می کنند. براکت های سرامیکی برای متخصص ارتودنسی گرانتر تمام می شوند هم از حیث مبلغ براکت ها و هم وقت و جلسات بیشتری که نسبت به براکت های فلزی صرف گذاشتن آنها روی دندانهای بیمار می گردد. به دلیل هزینه بیشتر براکت های سرامیکی، همیشه روی تمامی دندانهای بیمار نصب نمی شوند و ممکن است تنها به دندانی نیش تا نیش فک بالا که بیشتر در معرض دید هستند محدود گردد

معرفی ارتودنسی لینگوال:

ارتودنسی لینگوال همان‌گونه که از نامش برمی‌آید به پشت دندان متصل می‌شود و بنابراین هنگام لبخند زدن جلب توجه نمی‌کند.براکت های لینگوال (زبانی) به پشت دندانها چسبانده می شوند و از اینرو نامرئی خواهد بود. نام این براکت ها برگرفته از کلمه لاتین ”لینگوا” به معنی زبان می باشد. این تکنیک بالاخص مناسب افراد بزرگسالی است که ضمن تمایل به بهبود ظاهر و عملکرد دندانها با ارتودنسی نمی خواهند دیگران از این درمان مطلع شوند. البته این براکت ها معمولا” برای حرکات دندانی مختصر توصیه می شوند.
هزینه براکت های لینگوال همانگونه که انتظار می رود بیش از براکت های فلزی معمولی می باشد. درمان با این روش ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ دلار بیش از درمان با براکت های سنتی است . قرارگیری براکت های لینگوال پشت دندانها ممکن است سبب ناراحتی جدی برای بیمار گردد. از سویی چسباندن این براکت ها می تواند چالشی جدی برای متخصص ارتودنسی باشد، زیرا لازم است بیمار تا حد امکان سر خود را رو به عقب نگهدارد تا درمانگر بتواند پروسه قرارگیری براکت ها را دقیق تر انجام دهد. ارتودنتیست نیز باید بیشتر سر خود را در طی این عمل خم کند.براکت های لینگوال نسبت به براکت های شیوه معمول بهم نزدیکتر قرار خواهند گرفت زیرا محیط داخلی قوس نسبت به محیط بیرونی آن کوچکتر می باشد. این امر سبب مشکل تر شدن استقرار براکت ها و تنظیمات جلسات آینده می گردد. به علاوه در ابتدا براکت های لینگوال نسبت به براکت های معمولی موجب ناراحتی بیشتری برای زبان بیمار می شوند. همچنین ارتودنتیست ها به دلیل پروسه پیچیده و ملال آور روش لینگوال نسبت به براکت های سرامیکی که خود هزینه ای بالاتر نسبت به براکت های فلزی سنتی دارند مبلغ به وضوح بیشتری را از بیماران طلب می کنند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *